STRUKTURA MIKROCYKLU W PIŁCE NOŻNEJ - PLANOWANIE PRACY

Włączenie wszystkiego, czego zespół będzie potrzebować, w strukturę treningu, która ma największy sens podczas rywalizacji, jest trudnym zadaniem. Kluczem do optymalnego przygotowania zawodników jest rozsądne planowanie określonego obciążenia fizycznego, manipulowanie możliwościami sportowymi przy użyciu zarówno objętości, jak i intensywności, aby ostatecznie doprowadzić do wzrostu wydajności. Nie ma w tym nic rewolucyjnego. Model periodyzacji taktycznej w piłce nożnej ma na celu znacznie skuteczniejsze połączenie wszystkich czynników razem. Zrozumienie, co sprawia, że ​​zespoły odnoszą sukcesy, a następnie wdrażanie tych zasad „zmieniających grę” do każdej sesji w ciągu tygodnia to najlepsza droga do poprawy gry w każdym aspekcie.


W ramach tego systemu należy docenić wszystko, co musi składać się na "wyprodukowanie" skutecznego zawodnika w oparciu o jego rozwój psychologiczny, taktyczny, fizyczny i techniczny. Ostatecznym celem tego systemu jest rozwijanie piłkarzy, ich umiejętności rozumienia i prowadzenia gry, a to z kolei pozwoli stworzyć skuteczny i efektownie grający zespół. Model pozwala nam opracować mikrocykl treningowy, w którym wszystkie elementy są poukładane, a bodźce treningowe uzależnione od tempa i czasu potrzebnego na regenerację i osiągnięcie super kompensacji w dniu meczu.

rys. 1 Standardowy wzorzec mikrocyklu z meczem niedziela-niedziela (MD = dzień meczowy)


Oparcie pracy o ten model daje logiczny system, za pomocą którego można ustrukturyzować nacisk na codzienne trening. Najtrudniejsza część dotyczy tego, jak dobieramy do modelu szereg parametrów fizycznych. Logiczne jest ustalanie obszarów motorycznych dla rozgrzewki każdego dnia, próbując powiązać je z tym, na co zawodnicy będą narażeni podczas treningu. Jeśli jesteśmy w dniu pracy nad wytrzymałością (MD -3) z dużą ilością małych gier, logiczne jest, aby w ramach rozgrzewki nadać priorytet mechanice zmiany kierunku i hamowania. Podobnie w dzień „aktywacji” (MD -1), kiedy trening może składać się z krótkich faz gry (stałe fragmenty, finalizacja itp.), Dlatego też sensowne jest wprowadzenie rozgrzewki z naciskiem na przyspieszenie.

rys. 2 Zasada poziomej zmiany swoistości treningu - standardowy morfocykl


Stosując zasadę poziomej zmiany swoistości treningu, wykorzystujemy metodologię periodyzacji taktycznej do wzorca tygodniowego (mikrocyklu). W przykładzie bierzemy standardowy tydzień w piłce nożnej (mecze niedziela-niedziela). (rys. 1)


Poniedziałek (MD +1)

regeneracja pasywna (dzień wolny):


W większości przypadków, dzień po meczu, zespół uczestniczy w lekkiej sesji regeneracyjnej, aby przyspieszyć proces odbudowy. Odnowa biologiczna, trening powięzi, mobilność. W zależności od sytuacji, zawodnicy ten dzień mogą dostać całkowicie wolny, muszą jednak zadbać o odpowiedni poziom regeneracji, żywienia i nawodnienia. W periodyzacji taktycznej, ponieważ ciało nie jest oddzielone od umysłu, a zmęczenie emocjonalne i psychiczne jest traktowane priorytetowo, dzień po meczu jest dniem pasywnej regeneracja. Pozwala to zawodnikom na oczyszczenie myśli i przygotowanie się na nadchodzący tydzień treningowy (Mourinho w Amieiro i in., 2006).


W przypadku zawodników rezerwowych oraz tych, którzy zagrali mecz w mniejszym wymiarze czasowym (≤60 min.), dzień po meczu uczestniczą w treningu wyrównawczym, podczas którego dominuje wysoka intensywność z wykorzystaniem małych gier (3v3+BR, 4v4+BR), akcentu strzeleckiego oraz objętość biegowa porównywalna do obciążeń meczowych. Dzięki temu uzupełniamy bodziec treningowy, zwiększając poziom zmęczenia zawodników rezerwowych na poziom z meczu ligowego.



Wtorek (MD +2)

aktywna regeneracja


Lekka zawartość, niezbyt wymagająca psychicznie i fizycznie, ponieważ zawodnicy wciąż dochodzą do siebie po meczu, a celem jest ich pełna odbudowa i regeneracja na następną sesję (środa), kiedy rozpocznie się okres akumulacji. Tego dnia można uczyć komponentów małego modelu gry, pracować nad tym, co wydarzyło się w poprzednim meczu, lub omówić ogólne zasady modelu gry, które pozostają niezmienione, aby zespół mógł nadal określać swoją tożsamość.

Nie ważne, które podejście zastosujemy, należy unikać pracy nad następnym meczem, ponieważ zawodnicy nie są psychicznie gotowi do przyswajania nowych informacji. Należy zauważyć, że chociaż jest to sesja regeneracyjna, nie oznacza to, że zawodnicy nie powinni poczuć „lekkiego zmęczenia”, ponieważ byłoby to sprzeczne z zasadą szczegółowości. Zespół musi nadal wykonywać każde ćwiczenie z maksymalną intensywnością koncentracji, podobną do tej, jaką wykonaliby w grze. Jednak złożoność i czas trwania każdego ćwiczenia muszą być krótsze, a między seriami musi występować maksymalna regeneracja. Zawodnicy, którzy nie brali udziału w poprzednim meczu lub grali bardzo mało, powinni mieć większe obciążenie niż gracze, którzy grali cały lub większość meczu (Mourinho w Ameiro i in., 2006).


Tego dnia możemy zastosować dodatkowy trening siłowy z akcentem na kończyny dolne. Myśmy jednak pamiętać, że od meczu nie minęły jeszcze 48 godzin, a więc u niektórych zawodników poziom uszkodzeń mięśni jest jeszcze zbyt wysoki. W sezonie, w treningu oporowym skupiamy się na większej intensywności i mniejszej objętości oraz na eksponowaniu pracy eksplozywnej.


Środa (MD +3/-4)

dzień zasad i sub zasad z dominującym fizycznym komponentem siły


Jest to pierwszy dzień etapu akumulacji, zarówno w aspekcie uczenia się modelu gry, ale także z punktu widzenia fizycznego bodźca. W tym dniu omawiamy główne i podrzędne zasady naszego modelu gry, na poziomach indywidualnych, grupowych, sektorowych, a nawet międzysektorowych. Fizyczny bodziec w tym dniu jest położony na siłę, dlatego zmniejszamy przestrzenie i czas ćwiczenia. Dobrane środki treningowe symulują sytuacje, w których zawodnicy przyspieszają, zwalniają, zmieniają kierunek i prędkość, skaczą, strzelają itp. (ruchy fizyczne podkreślające siłę). Okres odpoczynku między powtórzeniami lub interwałami musi być długi, ponieważ zawodnicy powinni wykonywać pełną intensywność w każdym interwale (Bordonau i Villanueva, 2018). Tego dnia trenerzy zwykle pracują nad określonymi szczegółami modelu gry, nie koncentrując się jeszcze na przeciwniku, jednak jest to w zamysł trenera. W tym dniu możemy kształtować siłę specjalną oraz systemy energetyczne (fosfagenowy i glikolityczny) z wykorzystaniem małych gier (3v3, 4v4, 5,5) o określonym czasie trwania wysiłku i przerwy wypoczynkowej, dostosowanej do etapu rozwoju zespołu.


Czwartek (MD -3)

dzień głównych zasad i sub-zasad z dominującym czasem trwania bodźca fizycznego


Złożoność treningu w tym dniu jest najwyższa. Z tego powodu ćwiczymy na dużych przestrzeniach z wieloma zawodnikami (11v11, 10v10, 9v9 itp.), koncentrując się na działaniach zespołowych lub międzysektorowych (Bordonau i Villanueva, 2018). Czas trwania interwałów jest dłuższy, ponieważ jest więcej zawodników i większa przestrzeń, a sytuacje są bardziej realistycznym odbiciem gry. Zazwyczaj tego dnia przedstawiany jest plan na następnego przeciwnika, ponieważ jest to dzień, w którym zawodnicy w pełni wyleczyli się z poprzedniego meczu. Do następnego meczu pozostały jeszcze 72 godziny, dlatego z emocjonalnego, psychicznego i fizycznego punktu widzenia powinni być całkowicie gotowi na nowe informacje.


Piątek (MD -2)

dzień sub zasad i sub-sub zasad z dominującym fizycznym bodźcem szybkości


Podczas tego treningu każde ćwiczenie musi kłaść większy nacisk na szybkość i czas reakcji. Mówiąc o szybkości, mówimy nie tylko o szybkości fizycznej, takiej jak prędkość ruchu, ale także o szybkości umysłowej (szybkości myślenia) i szybkości reakcji. Ćwiczenia powinny mieć mniejszą przestrzeń, więc gracze są zmuszeni do podejmowania szybszych decyzji. Może wystąpić nierównowaga graczy, zmniejszająca złożoność, ale zwiększająca potrzebę szybkości myślenia i podejmowania decyzji (Bordonau i Villanueva, 2018).

Biorąc pod uwagę, że do następnego meczu pozostały tylko dwa dni, trener powinien uważać, aby nie przeciążać zbytnio zawodników w tej sesji. Czas trwania czynności musi być krótki, z przerwami i okresami regeneracji. Jeśli trener chce włączyć sprint do któregokolwiek z ćwiczeń, powinien być w linii prostej bez zmiany kierunku (Mourinho w Amieiro i in., 2006).